Αϊ Γουέι Γουέι: Record, Record, Record

Είναι αναμφισβήτητα ο πιο διάσημος στη Δύση Κινέζος καλλιτέχνης εικαστικός, σχεδιαστής, ακτιβιστής και ένας από τους δριμύτερους κατήγορους του καθεστώτος της πατρίδας του. Ο λόγος για τον διαβόητο Αϊ Γουέι Γουέι που μετά τη σύλληψή του την άνοιξη του 2011 για «οικονομικά εγκλήματα» και την απελευθέρωσή του μετά τη διεθνή κατακραυγή εξακολουθεί να βρίσκεται σε καθεστώς απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. Τα έργα του έχουν φιλοξενηθεί σε μερικές από τις σπουδαιότερες γκαλερί, εκθέσεις και μουσεία στον κόσμο, τα γραπτά του στο προσωπικό του blog έχουν εκδοθεί σε βιβλίο στις ΗΠΑ. Αυτό που ίσως παραμένεις άγνωστο στη Δύση είναι τα χειροποίητα κυριολεκτικά DIY ντοκιμαντέρ που έχει γυρίσει μαζί με τους συνεργάτες του, αληθινά υποδείγματα άμεσης κινηματογράφησης που αδιαφορούν προκλητικά για την επίκληση οποιασδήποτε αισθητικής επιλογής καθώς υποτάσσονται καθολικά στην ανάγκη της στιγμιαίας καταγραφής. Η δημιουργία ξεκινά πατώντας απλά το κουμπί record, οι τρεις σημαντικότερες συμβουλές για ένα ντοκιμαντερίστα είναι: record, record, record. Μια επιβεβλημένη μάλλον επιλογή για έναν δημιουργό που συστηματικά καταγράφει εν θερμώ καταγγελίες για αδικία, βία, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαφθορά. Όπως για παράδειγμα στην τριλογία Little Red Chicks, 4851 και Disturbing the Peace γυρισμένη το 2009 για τις ανάγκες της οποίας επισκέφτηκε την επαρχία Σετσουάν αναζητώντας τους υπεύθυνους για τις παραβάσεις στους κανονισμούς δόμησης των σχολείων που οδήγησαν στο θάνατο χιλιάδες παιδιά (για την ακρίβεια 4851 παιδιά όπως μαρτυρά ο τίτλος της μεσαίας ταινίας) στους σεισμούς του 2008. Ή στο One Recluse (2010), την ιστορία ενός 28χρονου, θύμα αναίτιας αστυνομικής βίας σε έναν τυχαίο έλεγχο ταυτότητας, που όταν διαπίστωσε ότι όλες οι καταγγελίες του για κακοποίηση έπεφταν στο κενό επιτέθηκε σε αστυνομικό τμήμα της Σαγκάης με βόμβες μολότοφ και μαχαίρια σκοτώνοντας έξι αστυνομικούς. Για τον ίδιο τον Αϊ Γουέι Γουέι οι ταινίες του δεν διεκδικούν καμιά καλλιτεχνική αξία και προορίζονται αποκλειστικά για τους συμπατριώτες του ως ένα μέσο αφύπνισης και συνειδητοποίησης της κινεζικής πραγματικότητας έστω και αν αυτοί πολύ δύσκολα έχουν πρόσβαση σε αυτές εξαιτίας του ασφυκτικού ελέγχου που ασκεί η κινεζική κυβέρνηση στο Διαδίκτυο. Το Φεστιβάλ του Ρότερνταμ παρουσίασε τον Ιανουάριο ένα αφιέρωμα στο κινηματογραφικό του έργο προβάλλοντας ίσως για πρώτη φορά με αγγλικούς υπότιτλους εννέα ντοκιμαντέρ του, ενώ στο Φεστιβάλ Βερολίνου (9-19 Φεβρουαρίου) προβάλλεται το ντοκιμαντέρ Ai Weiwei: Never Sorry της Άλισον Κλέιμαν, το πρώτο κινηματογραφικό πορτρέτο του πολυσχιδούς δημιουργού. Κάποια από τα ντοκιμαντέρ του μπορούν να βρεθούν, με λίγη υπομονή, στο Διαδίκτυο καθώς διατίθενται ελεύθερα για κατέβασμα και στο προσωπικό του κανάλι στο Youtube.

(Λευτέρης Αδαμίδης, Περιοδικό ΜΟΝΟ, τεύχος 2, 14/2/2012)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: