Ρότερνταμ 2011:Φαντάσματα

Μπορεί φέτος να μην κατάφερα να ταξιδέψω στο Ρότερνταμ (εξαιτίας και της πιθανολογούμενης αποχώρησής μου από το Φεστιβάλ που θα σημάνει φυσικά και το οριστικό τέλος των Ημερών Ανεξαρτησίας-αυτά θα τα πούμε αναλυτικά όταν έρθει η ώρα) είχα όμως την τύχη να δω σχεδόν όλο το διαγωνιστικό του και κυρίως τις δύο από τις ταινίες που κέρδισαν τα βραβεία. Δυο ταινίες εντελώς διαφορετικές σε γραφή αλλά συμπτωματικά (;) με ήρωές τους φαντάσματα που ψάχνουν είτε το τέλος του κόσμου είτε τους αγαπημένους τους. Το Finisterrae του Σέρτζιο Καμπαλέρο μου το έδωσε στα χέρια το Δεκέμβριο ο παραγωγός του Λουίς Μινιάρο που βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη καλεσμένος μου για το ισπανικό Aita μια σπουδαία ταινία που παρά τις δυσκολίες της κέρδισε πολύ κόσμο. Ο ευγενικός κύριος Μινιάρο είναι μεταξύ άλλων ο παραγωγός του Uncle Boonme, των ταινιών του Λισάντρο Αλόνσο και μια αληθινή μορφή του παγκόσμιου σινεμά. Ο κύριος αυτός βάζει λεφτά και χρόνο σε εγχειρήματα που λίγοι θα ακουμπούσαν. Όπως σε αυτό το arthouse buddy movie με ήρωες δυο φαντάσματα που περιπλανιούνται αργόσυρτα στο χώρο και στο χρόνο επιχειρώντας να επιστρέψουν στον κόσμο των ζωντανών.  Στο «αδελφό» Eternity από την Ταιλάνδη το φάντασμα φτάνει κανονικά με μηχανή στον τόπο που έζησε τον μεγάλο του έρωτα προσπαθώντας να ζαναζήσει από την αρχή την περασμένη του ζωή. Το φινάλε της ταινίας αποτελεί αληθινή σκηνή ανθολογίας, ίσως την πιο συγκινητική καταγραφή της παρουσίας-απουσίας που συνεπάγεται ο θάνατος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: