Latin


[Parque Via: Πριν από την Επανάσταση (επάνω), Dioses: Ω, τι κόσμος μπαμπά! (κάτω)]
Παρατράβηξαν λίγο τα φωτογραφικά post είναι αλήθεια. Να όμως που το καλοκαίρι δεν υπάρχουν ειδήσεις, στα αλήθεια και αυτό. Σχεδόν, τέλος πάντων. Θα μου πείτε πέρασαν τρία φεστιβάλ (Λοκάρνο, Βενετία, Τορόντο) τίποτε δε συνέβη; Σχεδόν, είναι πάλι η απάντηση. Οι Κάννες τα μάζεψαν όλα είναι η αλήθεια και έμειναν τα «δεύτερα» είναι η απάντηση. Παραδόξως πάντως ο μεγάλος κερδισμένος ήταν το Λοκάρνο σε μια από τις καλύτερες χρονιές του τηρουμένων των αναλογιών. Άσχετα αν δεν συμφωνούσες, ταινίες υπήρχαν και μαζί μια πολύ δυνατή θεματική που έρχεται με θυμό από τη Λατινική Αμερική. (Ήταν άλλωστε και η τιμώμενη περιοχή στο τμήμα Open Doors όπου παρουσιάζονται μελλοντικά σχέδια σε αναζήτηση χρηματοδότησης). Και ποια είναι αυτή; Το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς που έχει γίνει Ερυθρά Θάλασσα, αδιάβατη όμως. Η μεξικάνικη φετινή Χρυσή Λεοπάρδαλη του πρωτοεμφανιζόμενου Ενρίκο Ριβέρο με τον τίτλο Parque Via είναι η (αληθινή) ιστορία του μεσήλικα Μπέτο που φροντίζει για δεκαετίες το άδειο σπίτι μιας ζάμπλουτης κυρίας μέχρι τη στιγμή που η τελευταία αποφασίζει να το πουλήσει και να τον πετάξει στο δρόμο. Στο σαρκαστικό Dioses του Χοσέ Μέντες από το Περού, μια πανέξυπνη ταινία φτιαγμένη σαν μεξικάνικη σαπουνόπερα, ένας πάμπλουτος, φλώρος έφηβος, ερωτευμένος με την αδερφή του, αναζητά τη λύτρωση στην άλλη πλευρά της Λίμα επισκεπτόμενος την παράγκα της υπηρέτριάς του στις τενεκεδουπόλεις για να δει πώς ζούνε οι απλοί άνθρωποι! Στην εύφλεκτη Gasolina του 25χρονου Χούλιο Χερνάντες από την Παραγουάη η μεσαία τάξη ζει απομονωμένη σε φρουρούμενες περιοχές, σε ζώνες, όπως και στην Αργεντινή για να θυμηθούμε το Una Semana Solos της Σελίνα Μούργκα για το οποίο γράφαμε πριν κανένα μήνα. Η νέα γενιά του λατινοαμερικάνικου σινεμά, ενός σινεμά πολιτικού όσο ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια, συλλαμβάνει μια περιοχή σε αναβρασμό, ένα καζάνι  έτοιμο να σκάσει και πολύ φοβόμαστε (αν σκεφτούμε την οικονομική κρίση στις ΗΠΑ) έναν ολόκληρο πλανήτη χωρισμένο όσο ποτέ άλλοτε στα δύο.  

(Λ.Α)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: