Μόνοι στο σπίτι

[Una semana solos: τα παιδιά παίζουν, η Celina κοιτά το βιζέρ]

Όσοι αγαπήσαμε το Ana y los otros («Ο Ρομέρ στην Αργεντινή» σε δικιά μου μετάφραση) έπρεπε να περιμένουμε πέντε χρόνια για να δούμε τη δεύτερη ταινία της Celina Murga. Και να τρίβουμε τα μάτια μας για το άλμα. Δεν ξέρω γιατί (ή μάλλον ξέρω) το Una Semana Solos μου θύμισε το Bully του προβοκάτορα Larry Clark από την ανάποδη. Μια παρέα παιδιών περνούν το καλοκαίρι σε μια «πολιτεία», μια Zona (για να θυμηθούμε το La Zona του Rodrigo Pla) ένα σύμπλεγμα από πολυτελείς κατοικίες, πισίνες, γκαζόν, ιδιωτική αστυνομία και καθόλου γοννείς, όπου για να μπεις θέλεις διαβατήριο, κανονικά. Οι τελευταίοι απουσιάζουν όπως και στο Bully, άφαντοι κυριολεκτικά. Τα παιδιά (έφηβοι αρκετοί) παίζουν, κάνουν ένα ανέμελο house hopping (σε σπίτια «φίλων» και «εχθρών»)σκοτώνουν το χρόνο μέχρι που η εμφάνιση του αδερφού μιας από τις κοπέλες που τα φροντίζουν έρχεται να μείνει μαζί τους. Και τότε η ξεχασμένη πάλη των τάξεων ξεκινά. Μόνο που η Murga ξέρει ότι μιλά για παιδιά και έτσι αντί για την κατά μέτωπο βία (και τις συγκρούσεις) υπάρχει κυρίως η βαθιά μελαγχολία της αποξένωσης, τα τείχη που δεν θα πέσουν ποτέ τελικά ούτε καν από τις αθώες εφηβικές καρδιές. Τους δρόμους που θα είναι πάντα διαφορετικοί ακόμα και αν τα παιδιά κάθονται κάποτε στο ίδιο τραπέζι. Τους έτοιμους ρόλους που πιθανά θα αναπαράγουν οι περισσότεροι. Το Una Semana Solos πάει ολοταχώς στη Βενετία και βρίσκεται ήδη στην καρδιά μας. 

(Λ.Α)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: