Ο (νέος) Χρυσός Φοίνικας

[The Class: όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο]

Ο Laurent Cantet εισβάλλει πίσω από τους τοίχους ενός σχολείου στα παρισινά προάστια. Η Τάξη και οι Τάξεις, η δημοκρατία και οι ανισότητες, το σχολείο ως αρχαία αγορά, η Πολιτεία του Πλάτωνα μέσα σε μια πολυεθνική μικροκοινωνία, τα παιδιά που βράζουν στο ζουμί τους. Ένας ιδεαλιστής δάσκαλος αντιμέτωπος με ένα πολυεθνικό ακροατήριο, με την εφηβεία, τα δικά του όρια του και τα όρια ενός εκπαιδευτικού, και όχι μόνο, συστήματος. Το Half Nelson ωχριά μπροστά του. Σκεφτείτε το Etre et Avoir του Nicolas Philibert με…μεγαλύτερα παιδιά. Ο ευγενής του γαλλικού σινεμά που μας χάρισε το Ελεύθερος Ωραρίου υπογράφει μια από τις ταινίες της χρονιάς, ένα σχεδόν ντοκιμαντέρ αφού δάσκαλος και παιδιά παίζουν τους εαυτούς τους.

(Λ.Α) 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: