Mountain of Love

cst0511.jpg

[The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-la-la band: once in a blue moon ή η χρονιά με τα δεκατρία φεγγάρια] 

Ξεκινάς να πας με μισή καρδιά γιατί η στροφή τους στο νέο άλμπουμ δεν σε έχει ξετρελλάνει. Είναι Κυριακή και όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει στα επίπεδα της σεροτονίνης μετά την μπλε ώρα. Άσε που αποφασίζεις να πας μόνος σου. Το Κύτταρο είναι πήχτρα στον κόσμο και στον καπνό (το δεύτερο δεν είναι είδηση). Ακόμη χειρότερα οι διπλανοί δεν βάζουν γλώσσα μέσα (έμαθα που θα πάνε διακοπές και με τι σκηνή ακριβώς) και γενικώς υπάρχει φοβερό μουρμουρητό (ούτε αυτό είναι είδηση). Και όμως σε κανά δεκάλεπτο όλα τα στραβά εξαφανίζονται ως δια μαγείας (ή τουλάχιστον εμένα έτσι μου φάνηκε) και απομένει μόνο αυτή η φοβερή και καθόλου βέβαια tra-la-la band, απόλυτη κυρίαρχη του ήχου της και κυρίως πιο γήινη και άμεση από ποτέ. Σχεδόν φολκ κάποτε. Το Blindblindblind στο πρώτο φινάλε και το σχεδόν ακαπέλα Hang onto Each Other στο οριστικό κλείσιμο, θα τα θυμόμαστε για καιρό. Και όχι μόνο αυτά. Αλλά τα υπόλοιπα καλύτερα να τα γράψουν οι μουσικοκριτικοί.

(Λ.Α)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: