10 (Άριστα Δέκα)

austin_screens_feature3-1.jpg

[The Cruise: δέκα χρόνια μετά η βόλτα συνεχίζεται]

«Μα καλά θα ανεβείς με τέτοιο καιρό στη Θεσσαλονίκη; Και τι θα κάνεις τόσες μέρες, μόνο ντοκιμαντέρ θα έχει». Την παραπάνω συμβουλή δεν μου την έδωσε η μαμά μου, αλλά επαγγελματίας του χώρου, ονόματα δε λέμε. Μιλάμε πάντως για χιόνια (φοβερή διαδρομή με τρένο και την Κλαίρη), αέρα και βροχή παρότι ήταν Μάρτιος (του 1999). Μιλάμε επίσης για μια εποχή όπου οι περισσότεροι θεωρούσαν το ντοκιμαντέρ εντελώς ανυπόληπτο είδος. Κάπως έτσι ξεκίνησε η γνωριμία με το πιο αγαπημένο μου (ως σήμερα) φεστιβάλ. Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, όπως το λέμε μεταξύ μας, παραλείποντας το επεξηγηματικό Εικόνες του 21ου Αιώνα αν και περί αυτού πρόκειται. Ακόμη θυμάμαι την πρώτη προβολή που είδα φτάνοντας το βράδυ, Πέμπτη αν θυμάμαι καλά: The Cruise μια φοβερή βόλτα στη Νέα Υόρκη με ήρωα τον Τίμοθι «Σπιντ» Λέβιτς,  τον πλέον cult ξεναγό της. Ακόμη θυμάμαι ξεκάθαρα και το μεταμεσονύκτιο μαραθώνιο του Σαββάτου (με Lou Reed, a Rock n’ Roll Heart, μεταξύ άλλων) και το ξημέρωμα στην Αριστοτέλους. Μεσολάβησαν χρόνια που έκαναν το ντοκιμαντέρ «in», το οδήγησαν στη διανομή και στις αίθουσες, έφτασε πια να θεωρείται από πολλούς ως το μέλλον της…μυθοπλασίας. Δέκα χρόνια μετά ανοίγω τις εφημερίδες και διαβάζω έκπληκτος τις επιθέσεις που δέχεται το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ από τους έλληνες σκηνοθέτες!! Αν έχεις το Θεό σου δηλαδή. Και δεν βλέπω και καμμιά σοβαρή γραμμή υπεράσπισης από πουθενά και αυτό είναι το χειρότερο. Δέχεται λοιπόν επιθέσεις το φεστιβάλ που έβγαλε το ντοκιμαντέρ (πρωτίστως το ελληνικό) από την τηλεοπτική απομόνωση, που έδωσε ένα κίνητρο και ένα βασικό λόγο τελικά για να γίνονται περισσότερα ντοκιμαντέρ στη χώρα μας, που έβγαλε από την ανωνυμία (έτσι είναι) μια σειρά από ντοκιμαντερίστες. Η κατηγορία είναι το κόψιμο μιας σειράς από ελληνικά ντοκιμαντέρ. Θυμίζει λίγο πανελλαδικές η συζήτηση: αφήστε τα πανεπιστήμια ανοιχτά, γιατί να υπάρχει η βάση του 10 κλπ. Προσωπικά δεν πρόκειται να αφήσω την εγχώρια μιζέρια και γκρίνια να μου χαλάσει τη γιορτή και νομίζω ότι αυτό πρέπει να κάνετε όλοι όσοι αποφασίσετε να κάνετε…Αποκριές στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει άλλωστε εκεί ένα εξαιρετικό απάνθισμα από την παραγωγή όλου του κόσμου και η καλύτερη ευκαιρία για τις συγκρίσεις με τη δικιά μας σοδειά. Και τα συμπεράσματα θα είναι δικά σας, νομίζω.

(Λ.Α)

Advertisements

One Response to 10 (Άριστα Δέκα)

  1. Ο/Η Πέτρος Αλμπάνης λέει:

    Ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα. Αυτή η αυτοκαταστροφική μας τάση να διαλύουμε οτιδήποτε (εν προκειμένω το ΔΙΕΘΝΕΣ Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσ/νίκης) πετυχημένο, θα μας στοιχίσει ξανά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: