I (more) often dream of virgins (Berlin Diaries 2)

[No discussion after the screening: η καλύτερη παρουσιάστρια του φεστιβάλ δουλεύει στο Forum στο Cinestar 8 και τη λατρεύουμε]

Η δεύτερη στάση έρχεται και πάλι από το Forum του Βερολίνου. Από τον απόλυτο νιχιλισμό του Go, Go Second Time Virgin (1969) στο Ecstasy of the Angels (1971)  και στα αδιέξοδα του ένοπλου αγώνα μέσα από την ιστορία μιας φράξιας που καταρρέει. Εμβληματικά pink eiga με μια πρώτη ματιά (οι περίφημες ροζ ταινίες, ντε) δια χειρός του Wakamatsu Koji (ο Ιάπωνας Γκοντάρ βρε), εν τέλει μνημεία του Μάη του ’68 για τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου και του αντίστοιχου new wave από έναν από τους τελευταίους επιζήσαντες πρωτοπόρους του.  Το να τα πεις cult είναι το λιγότερο που μπορείς αφού πρόκειται για καθαρό πολιτικό σινεμά μόνο που οι πολιτικές «ζυμώσεις» γίνονται συχνά στο κρεβάτι και με… χειροποίητο τρόπο…(φτου, χάσαμε το τελευταίο του έπος United Red Army).  

(Λ.Α)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: