Ιστορία 52 (συνέχεια)

wall_d1.jpg 

[Αντε να την δούμε και στα μέρη μας…την ταινία]  

Δεν είχα σκοπό να γράψω περισσότερα για την ταινία του Αλέξη Αλεξίου, αλλά είδα τις πολλές επισκέψεις στα συγκεκριμένα post, αλλά και κάποιες ανώνυμες κακίες που δείχνουν ακριβώς πόση κακεντρέχεια κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Λοιπόν, για να μην τα πολυλογώ θα πω απλά ότι αισθάνθηκα πολύ τυχερός που βρέθηκα σε αυτή την παγκόσμια πρεμιέρα. Δεν είναι και λίγο λοιπόν να βλέπεις την Ιστορία 52 στις διαστάσεις της μεγάλης οθόνης (σινεμασκόπ με κόκκο παρακαλώ από super 16 μεγενθυμένο), μαζί με ένα πολυεθνικό ακροατήριο (με πολλούς ασιάτες που όπως κατάλαβα τους άρεσε) και να διαπιστώνεις ότι στέκεται με άνεση στα περισσότερα διεθνή φεστιβάλ και μπορεί να διεκδικήσει μια θέση στις αίθουσες όλου του κόσμου. Μια ταινία είδους (πες το ψυχολογικό θρίλερ για να συννενoούμαστε) που ξέρει καλά τους κανόνες του συγκεκριμένου παιχνιδιού και της αφήγησης γενικότερα, μια λούπα από επαναληπτικές, διαφορετικές εκδοχές μιας ιστορίας (ποιας άραγε;). Και την ίδια στιγμή πρόκειται για μια ταινία πολύ προσωπική. Περιττό να πω ότι δεν υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος στην αίθουσα, ούτε διάβασα ή άκουσα κάτι σε ελληνικό μέσο. Και όμως είναι γεγονός που ένα φεστιβάλ σαν του Ρότερνταμ έβαλε μια τέτοια ταινία (είδους) στο διαγωνιστικό του χωρίς καμία υποστήριξη ή σύσταση από κανέναν. Οι άνθρωποι του Ρότερνταμ ήρθαν στη Θεσσαλονίκη στη διάρκεια του φεστιβάλ, είδαν τα λίγα λεπτά του work in progress, μετά ζήτησαν επιτόπου το dvd, το είδαν στο ξενοδοχείο τους (!) και αυτό ήταν. Κρίμα επίσης που στην Ελλάδα κανείς δε φαίνεται να έχει καταλάβει τι σημαίνει αυτό. Και δεν μιλάω βέβαια για εθνική περηφάνεια και άλλες τέτοιες αηδίες. Θα μου πείτε εδώ δεν ήξεραν καν που διαγωνίζεται, διάβασα κάπου ότι «διεκδικεί μαζί με 5 άλλες ταινίες το βραβείο VPRO Tiger που θεσπίστηκε τελευταία» (διαγωνίστηκε βέβαια μαζί με άλλες 14, πρώτη ελληνική ταινία μετά το 1999 αν θυμάμαι καλά).  Τέλος πάντων, για μένα το ηθικό δίδαγμα αυτής της επιτυχίας είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κάνεις σινεμά και να προωθήσεις την ταινία σου παρά αυτός: ολομόναχος. DIY που λέμε. Και να πιστεύεις ότι κάποιος (Ολλανδός…πιθανώς) θα βρεθεί να την εκτιμήσει. Χωρίς οικονομική βοήθεια την έκανε (αυτή ήρθε μετά…), ολομόναχος την πούλησε  ο Αλέξης στην M-APPEAL την εταιρεία η οποία αναλαμβάνει τις διεθνείς πωλήσεις της. Καλή συνέχεια λοιπόν και ακόμη καλύτερα Q&A 🙂

(Λ.Α)

Advertisements

One Response to Ιστορία 52 (συνέχεια)

  1. Ο/Η Μαρία SFG λέει:

    Να αγιάσει το στόμα σου!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: