Ο Διάβολος πιθανώς

8359335edf4e673f44453bcb7f3957d4.jpg

Άκουσα για πρώτη φορά για την ταινία The Devil and Daniel Webster (1941) σε μια συνέντευξη των Band of Holly Joy πολλά χρόνια πριν. Έλεγαν ότι μια από τις αγαπημένες τους ταινίες ήταν το All that Money Can Buy (ο άλλος τίτλος της) όπου ο διάβολος με τη μορφή του Walter Houston (πατέρα του σκηνοθέτη John) εξαγοράζει την ψυχή ενός αγρότη  για εφτά χρόνια με αντάλλαγμα τα πλούτη. Ανατρέχοντας στο λεξικό του Halliwell διάβασα ότι όντως πρόκειται για μια κλασσική  (4* κάτι που δεν δίνει εύκολα ο εν λόγω οδηγός) πλην όμως εξαφανισμένη ταινία του William  Dieterle. Και όντως δεν μπόρεσα τότε να βρω οτιδήποτε άλλο γι αυτήν. Μέχρι που η Criterion της επιφύλαξε πριν από λίγα χρόνια μια εντυπωσιακή επανέκδοση. Ο Daniel Webster του τίτλου δεν είναι τελικά ο αγρότης όπως νόμιζα, αλλά ο φιλελεύθερος πολιτικός (πραγματικό πρόσωπο) που σπεύδει να βοηθήσει τον αγρότη να κερδίσει πίσω την ψυχή του πείθοντας τον διάβολο (ο Houston σε διαβολικά κέφια) να πάει την υπόθεση σε… δίκη με κριτές μια σειρά από όχι και τόσο επιφανείς μορφές της αμερικανικής ιστορίας. Το σενάριο βασίζεται στο διάσημο ομώνυμο διήγημα του Stephen Vincent Benet και αποτελεί ένα ρομαντικό ύμνο στις απλές αξίες (δικαιοσύνη, ελευθερία, αλληλεγγύη) που αποτέλεσαν τα θεμέλια του αμερικανικού κράτους. Στα χέρια του Dieterle γίνεται ένα ασπρόμαυρο παραισθητικό παραμύθι (η εμφάνιση του διαβόλου, η σκηνή της δίκης) με μια αλλόκοτη μεταφυσική αύρα (η σκηνή του χορού, η παρουσία της Simone Simon) που φέρνει στο μυαλό την άλλη μεγάλη στιγμή του Το Πορτρέτο της Τζένι. Χωρίς να παύει να αποτελεί μια εξαιρετική αλληγορία για την Αμερική μετά το μεγάλο κραχ και σε στιγμές μια σκαμπρόζικη κωμωδία. Και όμως όλα αυτά ωχριούν μπροστά στο μεγαλύτερο ατού της, την απίστευτη μουσική του Bernard Herrmann που κέρδισε το Όσκαρ εκείνη τη χρονιά, αλλά σήμερα είναι εξαφανισμένη. Ο Hermmann, που έμελλε να συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με τον Χίτσκοκ, είχε ήδη στο ενεργητικό του τον Πολίτη Κέιν και συνεργαζόταν και πάλι με τον Γουέλς στους Υπέροχους Άμπερσονς. Η μουσική του είναι μοναδικό πάντρεμα βαθιάς γνώσης της αμερικανικής μουσικής παράδοσης και πρωτοποριακών πειραματισμών. Στα εκπληκτικά extras του DVD υπάρχει ανάλυση όλων των μουσικών μοτίβων που χρησιμοποίησε με παραπομπή στην συγκεκριμένη σκηνή όπου ακούγονται. Αποκορύφωμα όλων η πρώτη εμφάνιση του διάβολου για την οποία ο Herrmann αναζητώντας κάτι που να παραπέμπει στο υπερφυσικό ηχογράφησε απλά και επεξεργάστηκε τον ήχο που κάνουν τα τηλεγραφικά σύρματα όταν φυσά αέρας. Πρέπει να το ακούσετε για να το πιστέψετε ότι βρισκόμαστε στο 1941…

(Λ. Α)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: